Strak in de lak

Visited the New York Barbershop.
Visited the New York Barbershop.

“Wil jij ook beertje?”, vraagt de Spanjaard in gebrekkig Nederlands. Het lijkt net alsof ik vijftig jaar terug in de tijd ben gegaan toen ik een stap over de drempel zette. De zaak ademt historie. Terwijl de Spanjaard wacht op mijn antwoord kijk ik wat rond. Aan de muur hangen vele zwart/wit-foto’s van bekende en minder bekende mensen. Het zijn acteurs, schrijvers, koks en sporters van vroeger tot nu. Naast foto’s liggen her en der relieken der historie. Ik zie een voetbal, waarbij het leer nog met touw bijeen wordt gehouden, maar ook een ouderwetse (draai)kassa, een aankondiging van een bokswedstrijd en een advertentie voor, jawel, een barbier.

“Lekker, doe maar een Vedett.” Bij New York Barbershop, dat in oktober 2013 de internationale prijs kreeg voor beste Barbershop, is het een normaal beeld: klanten drinken geen koffie of thee, geen cola of ander fris. De keuze is eenvoudig: water, bier (blond of normaal) of iets sterkers.

Wanneer ik mijn Vedett heb gekregen mag ik in de, eveneens ouderwetse, kappersstoel plaatsnemen. Allereerst wordt mijn baard onder handen genomen. “A little shorter and nicer, please”. Mijn baard wordt bijgewerkt door, enigszins opvallend, de enige vrouw in de zaak, met een Zuid-Europese achtergrond. Maar vrouw of niet, ze kan het wel. Allereerst wat bijwerken met de tondeuse, vervolgens wat scheerschuim op de huid en met een mes de haartjes wegsnijden. Thuis zou het hierbij blijven, maar bij de Barbier gaan ze nog wat verder. Terwijl mijn baard bijgewerkt wordt, ligt er een handdoek warm te worden, die na het scheren heerlijk over het gezicht en de hals wordt gedrapeerd. Wanneer de handdoek is afgekoeld volgt er een ijskoude handdoek en tot slot een crème en aftershave.

Na deze heerlijk ervaring mag ik bij de wasbak gaan zitten, waar mijn haren worden gewassen met shampoo. Ondertussen kan ik niets anders doen dan … genieten. Nu komt de vriendelijk Spanjaard, met zijn gebrekkige Nederlands, mij halen voor de knipbeurt. Maar eerst: “Nog één beertje?”, ach waarom ook niet. Terwijl ik wacht zie ik de rij wachtende toenemen, maar het werktempo van de Barbiers, het zijn er vier in totaal, blijft hetzelfde.

Na ongeveer 20 minuten is de Spanjaard klaar met knippen. Mijn haar wordt nog een keer uitgespoeld en vervolgens smeert de Barbier nog een wax in mijn haren. Omdat mijn biertje nog niet op is, mag ik gaan zitten en vooral in mijn eigen tempo verder drinken (lees: doe rustig aan). Verwonderlijk kijk ik naar de verschillende baarden die op het moment in de winkel zijn. Lang, vol, mooi gevormd, het is net alsof je in een blaadje kijkt van de nieuwe mode-trents.

Een paar minuten verder neem ik de laatste slok Vedett, loop naar de balie en vraag of ik kan afrekenen. De eerder zo behulpzame Spanjaard reageert met de vraag: “Als je wil…?” en barst in het lachen uit. Met de hartelijke groeten loop ik weer naar buiten. De portemonnee wat leger, maar een mooie ervaring rijker keer ik terug richting huis. De New York Barbershop kan me zeker nog een keer terug verwachten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s