Terug naar de geschreven liefdesbrief.

Ik sta in Café Beurs, een begrip voor elke jeugdige Rotterdammer. Of je nou scholier, student of gewoon jong bent dan ken je de Beurs. Harde beats knallen uit de boxen, het bier stroomt rijkelijk uit de tab en er wordt flink gefeest. Toch lijkt het niet zo’n groot feest als dat je denkt te zien. Overal staan mensen met hun hoofd een beetje naar de grond gebogen. Wat verbaast en nieuwsgierig probeer ik te ontdekken wat ze doen. Tot mijn grote ontsteltenis en verbazing zie ik dat ze zitten te pingen of te What’s app’en.

Stel je nou eens voor. Je loopt daar door de Beurs, een beetje met je heupen wiegen en springen op de muziek. Drankje hier, drankje daar. En dan, wauw, een verschijning. Op nog geen paar meter van je vandaan staat dan die droomvrouw, of man natuurlijk. Een mooie bos haar(blond, krullen), lieve lach of juist die stoere blik en een goede smaak wat kleding betreft. Jullie blikken kruisen en de vonken spatten over. Op elkaar aflopend bedenk je een openingszin: “Kom je hier vaker, heb je nog nooit gezien”, “Ken ik jou niet ergens van…”, “Waar is je witte paard, prins(es)”. En dan, op het moment supreme, allerlei gedachten razen door je kop. Je ziet je zelf al wakker worden naast zijn/haar prachtige lichaam of samen slenteren door de stad der liefde. En dan begint hij/zij te praten en nog voordat de namen uitgewisseld zijn, vraagt degene die vonken heeft aangestoken: “Hallo, mag ik je ping?”. M’n WAT?!

Tegenwoordig leeft men in zijn of haar telefoon. Handig natuurlijk, altijd internet paraat, je agenda op zakformaat, mp3-speler en bellen en smsen, alles in één. Zeker weten een mooi voorbeeld van de moderne technologie. Maar lieve mensen, waar gaat het heen met onze maatschappij als zelfs de liefde al geautomatiseerd is. Dat we alleen nog kunnen communiceren via Ping, What’s App en weet ik veel hoe die gratis chat dingen heten. Natuurlijk, toen ik 13, 14 jaar was ging je ook flirten via de MSN Chat, daar kon je alles zeggen tegen de ander. Zeker voor de mannen was dat makkelijker aangezien face-to-face nog iets te moeilijks was. Nu ben ik 20 en de meeste mensen om me heen ook. Maar eigenlijk leven we bijna allemaal, ja ik niet, nog steeds in die chat wereld. Flirten, de liefde verklaren, noem het maar op, alles via de chat.

Nee, romantisch is het allemaal allerminst! Schrijft men nog wel eens liefdesbrief naar elkaar, dat vraag ik mij regelmatig af. Niks is toch spannender dan dat? Niet een mailtje, nee gewoon via post! Weet je nog wel, je pakt papier en pen, schrijft een brief van 2, 3 of 4 kantjes, stopt hem in de enveloppe, postzegel erop en de brief is klaar. Vervolgens naar de rode TNT bussen die hem ophalen, sorteren en versturen. Een dag later wordt die dan bezorgd. En dan pas gebeurt het meest romantische. De ontvanger leest de brief. Wordt warm van binnen, er ontstaat een glimlach die niet te onderdrukken is, de ogen twinkelen op bij het lezen.

Ja, als het aan mij ligt gaan we weer terug naar die tijd. De tijd van de romantiek, van de Engelse kostuumdrama’s zoals Pride and Prejudice, de tijd waarin de mannen weer Romeo kunnen zijn en vrouwen Juliet. We moeten weer terug naar de tijd van de geschreven liefdesbrief…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s